ธมฺมศัพท์ย่อมปรากฏในอรรถว่าอาบัติ ได้ในคำเป็นต้นว่า ธรรมคือปาราชิก ๕-, ธรรมคือสังฆาทิเสส ๖- ดังนี้. ____________________________ ๓- ขุ. เถร. เล่ม ๒๖/ข้อ ๓๓๒ ๔- อภิ. สํ. เล่ม ๓๔/ข้อ ๑๕ ๕- วิ.มหาวิภงฺค. เล่ม ๑/ข้อ ๓๐๐ ๖- วิ.มหาวิภงฺค. เล่ม ๑/ข้อ ๖๓๐
ธมฺมศัพท์ย่อมปรากฏในอรรถว่าปริยัติ ได้ในคำเป็นต้นว่า ภิกษุในธรรมวินัยย่อมเรียนธรรมคือสุตตะ เคยยะ เวยยากรณะ ๗- ดังนี้. ____________________________ ๗- องฺ. ปญฺจก. เล่ม ๒๒/ข้อ ๗๓
ธมฺมศัพท์ปรากฏในอรรถว่านิสสัตตตา - ความไม่มีสัตว์ ได้ในคำเป็นต้นว่า ก็สมัยนั้นแล ธรรมทั้งหลายย่อมมี. ๘-
และในคำเป็นต้นว่า พระโยคีบุคคลตามพิจารณาเห็นธรรมในธรรมทั้งหลายอยู่ ๙- ดังนี้. ____________________________ ๘- อภิ.สํ เล่ม ๓๔/ข้อ ๙๙ ๙- ที.มหา. เล่ม ๑๐/ข้อ ๒๗๓
อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที