vacanīyan"tiādi. Ayaṃ adhippeto. Etasmiṃ hi paccayāhāre gahite pariyāyāhāropi nippariyāyāhāropi sabbo gahitova hoti.

Tattha asaññabhave paccayāhāro labbhati. Anuppanne hi buddhe titthāyatane pabbajitvā vāyokasiṇe parikammaṃ katvā catutthajjhānaṃ nibbattetvā tato vuṭṭhāya "dhī cittaṃ dhī cittaṃ, cittassa nāma abhāvoyeva sādhu. Cittaṃ hi nissāya vadhabandhanādipaccayaṃ dukkhaṃ uppajjati, citte asati natthetan"ti khantiṃ ruciṃ uppādetvā aparihīnajjhānā kālaṃ katvā asaññasattabhave nibbattanti. Yo yassa iriyāpatho manussaloke paṇihito ahosi, so tena iriyāpathena nibbattitvā pañca kappasatāni tiṭṭhati. Ettakaṃ addhānaṃ nipanno viya nisinno viya ṭhito viya hoti. Evarūpānañca sattānaṃ paccayāhāro labbhati. Te hi yaṃ jhānaṃ bhāvetvā nibbattā, tadeva

@3 ka. dhi cittaṃ dhiratthu vata cittaṃ Nesaṃ paccayo hoti. Yathā jiyāvegena khittasaro yāva jiyāvego atthi, tāva gacchati, evaṃ yāva jhānapaccayo atthi, tāva tiṭṭhanti. Tasmiṃ niṭṭhite khīṇavego saro viya patanti.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๑๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “อภิญเญยยนิทเทส”