๑. สุธาปิณฑิยเถราปทาน (๙๑)

๑๐. สุธาวรรค

หมวดว่าด้วยพระสุธาปิณฑิยะเป็นต้น

๑. สุธาปิณฑิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสุธาปิณฑิยเถระ

(พระสุธาปิณฑิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

สำหรับบุคคลผู้บูชาพระพุทธเจ้า

พระปัจเจกพุทธเจ้า หรือสาวกของพระพุทธเจ้า ผู้ควรบูชา

ผู้ล่วงพ้นกิเลสเป็นเหตุเนิ่นช้า ๑-

ข้ามความเศร้าโศกและความร่ำไรได้แล้ว

(และ)สำหรับบุคคลผู้บูชาผู้ควรบูชาเหล่านั้น ผู้เช่นนั้น

ผู้ไม่มีภัยแต่ที่ไหนๆ ซึ่งนิพพานแล้ว

ใครๆ ไม่อาจนับบุญได้ว่า บุญนี้มีประมาณเท่านี้

การที่บุคคลในโลกนี้ พึงครองความเป็นใหญ่แห่งทวีปทั้ง ๔ ๒-

นั้นก็ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการบูชานี้เลย

ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส

ได้ใส่ก้อนปูนขาวไว้ในระหว่างแผ่นอิฐที่พระเจดีย์

แห่งพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นนระผู้เลิศ

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการปฏิสังขรณ์

@เชิงอรรถ :

@๑ กิเลสเป็นเหตุเนิ่นช้าหมายถึง ตัณหา มานะ ทิฏฐิ (ที.ม.อ. ๒/๓๓๖)

@๒ ทวีปทั้ง ๔ หมายถึง ชมพูทวีป อปรโคยานทวีป อุตตรกุรุทวีป ปุพพวิเทหทวีป (ขุ.อป.อ. ๒/๓/๑๓๘)

ในกัปที่ ๓๐ นับจากกัปนี้ไป

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๓ ชาติ

พระนามว่าปฏิสังขาระ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔

วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสุธาปิณฑิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สุธาปิณฑิยเถราปทานที่ ๑ จบ