๒. ญาณสัญญิกเถราปทาน (๑๐๒)

๑๐๔. ๒. ญาณสญฺญิกตฺเถราปทานวณฺณนา

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธนฺติอาทิกํ อายสฺมโต ญาณสญฺญิกตฺเถรสฺส อปทานํ. กา อุปฺปตฺติ? อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยานิ ปุญฺญานิ อุปจินนฺโต สิทฺธตฺถสฺส ภควโต กาเล กุลเคเห นิพฺพตฺโต วุทฺธิมนฺวาย สทฺธาชาโต สทฺธมฺมสฺสวเน สาทโร สาลโย ภควโต ธมฺมเทสนานุสาเรน ญาณํ เปเสตฺวา โฆสปมาณตฺตา ภควโต ญาเณ ปสนฺโน ปญฺจงฺคอฏฺฐงฺคนมกฺการวเสน ปณามํ กตฺวา ปกฺกามิ. โส ตโต จุโต เทวโลเกสุ อุปฺปนฺโน ตตฺถ ฉกามาวจเร ทิพฺพสมฺปตฺติมนุภวนฺโต ตโต จวิตฺวา มนุสฺสโลเก ชาโต ตตฺถคฺคภูตา จกฺกวตฺติสมฺปทาทโย อนุภวิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท วิภวสมฺปนฺเน เอกสฺมึ กุลเคเห นิพฺพตฺโต วุทฺธิมนฺวาย สตฺถริ ปสีทิตฺวา ปพฺพชิโต นจิรสฺเสว อรหา อโหสิ.

โส อปรภาเค อตฺตโน ปุพฺพกมฺมํ สริตฺวา โสมนสฺสชาโต ปุพฺพจริตาปทานํ ปกาเสนฺโต สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธนฺติอาทิมาห. ตํ วุตฺตตฺถเมว. นิสภาชานิยํ ยถาติ ควสตสหสฺสเชฏฺโฐ นิสโภ, นิสโภ จ โส อาชานิโย เสฏฺโฐ อุตฺตโม เจติ นิสภาชานิโย. ยถา นิสภาชานิโย, ตเถว ภควาติ อตฺโถ. โลกวิสยสญฺญาตํ ปญฺญตฺติวเสน เอวํ วุตฺตํ. อนุปเมยฺโย หิ ภควา. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

ญาณสญฺญิกตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.