๗. นฬมาลิยเถราปทาน (๑๐๗)

๗. นฬมาลิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระนฬมาลิยเถระ

(พระนฬมาลิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก

ผู้คงที่ ผู้สงบระงับ ประทับนั่งบนเครื่องลาดหญ้า

ข้าพเจ้านำดอกอ้อมาผูกเป็นพัดแล้ว

เข้าไปถวายงานพัดพระพุทธเจ้า

ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

พระสัพพัญญูพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ทรงรับพัดแล้ว ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้า

ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า

กายของเราสงบเย็น ความเร่าร้อนก็ไม่มี ฉันใด

จิตของท่านจงหลุดพ้นจากไฟทั้ง ๓ กอง ฉันนั้น

เทวดาบางเหล่าที่อาศัยต้นไม้อยู่

ก็มาประชุมกันทั้งหมด ด้วยหวังว่า

พวกเราจักได้ฟังพระพุทธพจน์ที่จะทำผู้ถวายงานพัดให้ร่าเริง

พระผู้มีพระภาค ประทับนั่งอยู่ ณ ที่นั้น

มีหมู่เทวดาห้อมล้อม เมื่อจะให้ผู้ถวายงานพัดร่าเริง

จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

ด้วยการถวายงานพัดนี้และด้วยการตั้งจิตไว้มั่น

ผู้นี้จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุพพตะ ตามพระโคตร

ด้วยผลกรรมที่เหลือนั้น ผู้นี้ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว

จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่ามาลุตะ ตามพระโคตร

ด้วยการถวายงานพัดนี้และด้วยความยกย่องนับถืออย่างไพบูลย์

ใน ๑๐๐,๐๐๐ กัป ผู้นี้จะไม่ไปเกิดยังทุคติเลย

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ ชาติ พระนามว่าสุพพตะ

ในกัปที่ ๑,๐๒๙ (นับจากกัปนี้ไป)

จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระนามว่ามาลุตะ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔

วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

นฬมาลิยเถราปทานที่ ๗ จบ

ภาณวารที่ ๗ จบ