ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๑๒. มหาปริวารวรรค
  8. /
  9. ๓. สรณคมนิยเถราปทาน (๑๑๓)

๓. สรณคมนิยเถราปทาน (๑๑๓)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๑๕ · บรรทัด ๓๕๑๒

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๓. สรณคมนิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสรณคมนิยเถระ

(พระสรณคมนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๒๐]

สงครามของท้าวเทวราชทั้ง ๒ ฝ่าย

ได้ปรากฏประชิดติดกัน เสียงดังกึกก้องได้เป็นไป

[๒๑]

พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก

ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับยืนอยู่ในอากาศ

ทรงทำมหาชนให้สังเวชแล้ว

[๒๒]

เทวดาทั้งปวงมีใจเบิกบาน ต่างวางเกราะและอาวุธ

พร้อมใจกันถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในขณะนั้น

[๒๓]

พระศาสดาผู้ทรงอนุเคราะห์ ทรงรู้แจ้งโลก

ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้าแล้ว

ทรงเปล่งอาสภิวาจา ๑- ทำมหาชนให้เย็นใจว่า

[๒๔]

บุคคลผู้เกิดเป็นมนุษย์ มีจิตประทุษร้าย

เบียดเบียนสัตว์เพียงตัวเดียว

จะต้องเกิดยังอบายภูมิ เพราะจิตประทุษร้ายนั้น

@เชิงอรรถ :

@๑ อาสภิวาจา หมายถึงวาจาแสดงความเป็นผู้องอาจ วาจาองอาจคือคำประกาศพระองค์ว่าเป็นเอกในโลก

@(ที.ม. (แปล) ๑๐/๓๑/๑๔)

[๒๕]

เปรียบเหมือนช้างในสนามรบ

เบียดเบียนสัตว์จำนวนมาก

ท่านทั้งหลายจงทำจิตของตนให้เย็นเถิด

อย่าเบียดเบียนกันนักเลย

[๒๖]

แม้พวกเสนาของพญายักษ์ทั้ง ๒ ได้สงบสงคราม

และพากันถึงพระผู้มีพระภาคผู้เจริญที่สุดในโลก

ผู้คงที่เป็นอันดี ว่าเป็นสรณะ อย่างมั่นคง

[๒๗]

ส่วนพระศาสดา ผู้มีพระจักษุ ทรงให้หมู่ชนยินยอมแล้ว

อันหมู่เทวดาเพ่งดูอยู่ ทรงก้าวย่างพระบาท

ทรงบ่ายพระพักตร์เสด็จหลีกไปทางทิศเหนือ

[๒๘]

ข้าพเจ้าได้ถึงพระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์

ผู้คงที่ ว่าเป็นสรณะเป็นคนแรก

ข้าพเจ้าไม่ไปเกิดยังทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๒๙]

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ

มีพระนามว่ามหาทุนทุภิและพระนามว่ารเถสภะ

[๓๐]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสรณคมนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สรณคมนิยเถราปทานที่ ๓ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๒. สุมังคลเถราปทาน (๑๑๒)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๑๒. มหาปริวารวรรคหัวข้อถัดไป๔. เอกาสนิยเถราปทาน (๑๑๔)