๗. พุทธสัญญกเถราปทาน (๑๑๗)

๗. พุทธสัญญกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระพุทธสัญญกเถระ

(พระพุทธสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

เมื่อครั้งพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

ผู้เลิศในโลก ทรงปลงพระชนมายุสังขาร

แผ่นดินหมื่นจักรวาลทั้งสมุทรสาครก็ไหวแล้ว

แม้วิมานของข้าพเจ้า ๑- สูง กว้าง ยาว

สะอาดและงดงาม มีพวงมาลัยเป็นที่ ๕ ก็ยังไหว

เพราะการที่พระพุทธเจ้าทรงปลงพระชนมายุสังขาร

เมื่อวิมานไหวแล้ว ข้าพเจ้าเกิดความสะดุ้งว่า

เกิดเหตุอะไรหนอ แสงสว่างเจิดจ้าได้มีแล้วเพื่อประโยชน์อะไร

ท้าวเวสวัณมา ณ ที่นี้แล้ว ทำมหาชนให้เย็นใจว่า

ภัยที่จะเกิดแก่สัตว์ไม่มี

ท่านทั้งหลายจงมีความตั้งใจเคารพเถิด

ช่างน่าอัศจรรย์ พระพุทธเจ้า

ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรม

ช่างน่าอัศจรรย์ การที่ข้าพเจ้าได้มาประจวบกับพระศาสดา

เมื่อพระพุทธเจ้าทรงอุบัติขึ้น แผ่นดินก็ไหว

ข้าพเจ้าประกาศพุทธานุภาพแล้ว

จึงบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดหนึ่งกัป

ในกัปที่เหลือ ข้าพเจ้าได้ทำกุศลไว้แล้ว

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น

@เชิงอรรถ :

@๑ เกิดเป็นภุมมเทวดา (ขุ.อป.อ. ๒/๕๗/๑๖๑)

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในพระพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสมิตะ

ผู้มีความเพียร มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระพุทธสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

พุทธสัญญกเถราปทานที่ ๗ จบ