๑๐. ปทุมปูชกเถราปทาน (๑๓๐)

๑๐. ปทุมปูชกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระปทุมปูชกเถระ

(พระปทุมปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์

มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อว่าโคตมะ

ดาษดื่นไปด้วยต้นไม้นานาชนิด

เป็นที่อยู่ของหมู่มหาภูต (คือยักษ์)

อาศรมได้สร้างไว้ในท่ามกลางภูเขานั้น

ข้าพเจ้ามีศิษย์ของตนห้อมล้อม

อยู่ในอาศรม (ได้กล่าวกับศิษย์ว่า)

มาเถิดคณะศิษย์ของเรา จงนำดอกปทุมมาให้เรา

เราจักทำการบูชาพระพุทธเจ้า แด่พระผู้มีพระภาค

ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

ศิษย์เหล่านั้นรับคำที่ข้าพเจ้าสั่งอย่างนี้แล้ว

จึงนำดอกปทุมมาให้ข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าทำเครื่องหมายอย่างนั้นแล้ว จึงบูชาพระพุทธเจ้า

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าประชุมศิษย์ทั้งหลายแล้ว

พร่ำสอนเป็นอย่างดีว่า

เธอทั้งหลายอย่าได้ประมาทเลย

ความไม่ประมาทเป็นเหตุนำความสุขมาให้

ข้าพเจ้าครั้นพร่ำสอนศิษย์ทั้งหลายของตน

ผู้อดทนต่อคำสอนอย่างนี้

ประกอบตนในคุณคือความไม่ประมาท

แล้วได้สิ้นชีวิตลงในครั้งนั้น

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๕๑ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าชลุตตมะ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปทุมปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปทุมปูชกเถราปทานที่ ๑๐ จบ

เสเรยยวรรคที่ ๑๓ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เสเรยยกเถราปทาน ๒. ปุปผถูปิยเถราปทาน

๓. ปายาสทายกเถราปทาน ๔. คันโธทกิยเถราปทาน

๕. สัมมุขาถวิกเถราปทาน ๖. กุสุมาสนิยเถราปทาน

๗. ผลทายกเถราปทาน ๘. ญาณสัญญิกเถราปทาน

๙. คัณฐิปุปผิยเถราปทาน ๑๐. ปทุมปูชกเถราปทาน

บัณฑิตผู้เห็นแจ้งอรรถรวบรวมคาถาไว้ ๑๐๕ คาถา