๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน (๑๓๖)

๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระจัมปกปุปผิยเถระ

(พระจัมปกปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าเวสสภู

ผู้โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ ประทับนั่งอยู่ระหว่างภูเขา

ทรงทำทิศทั้งปวงให้สว่าง ดังดาวประกายพรึก

ได้มีมาณพ ๓ คน เป็นผู้ศึกษาดีแล้วในศิลปะของตน

คอนสาแหรกบริขารเดินตามหลังข้าพเจ้าไป

ข้าพเจ้าผู้มีตบะ ได้เก็บดอกจำปา ๗ ดอกใส่ไว้ในกระจาด

ข้าพเจ้าถือดอกไม้เหล่านั้นไปบูชาพระญาณ

ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าเวสสภู

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ

ในกัปที่ ๒๙ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดินามว่าวิหตาภาส

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๖ จบ