๗. อัตถสันทัสสกเถราปทาน (๑๓๗)

๗. อัตถสันทัสสกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระอัตถสันทัสสกเถระ

(พระอัตถสันทัสสกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ข้าพเจ้านั่งอยู่ในโรงกว้างใหญ่

ได้เห็นพระผู้มีพระภาคทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

สิ้นอาสวะแล้ว บรรลุพลธรรม ๑- มีหมู่ภิกษุห้อมล้อม

ภิกษุสงฆ์ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ รูป

บรรลุวิชชา ๓ ได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มาก

แวดล้อมพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

การเปรียบเทียบในพระญาณ

ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใด

ไม่มีในโลกพร้อมทั้งเทวโลก

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีพระญาณไม่สิ้นสุด

ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

@เชิงอรรถ :

@๑ พลธรรม ได้แก่ วิริยพละ สติพละ สมาธิพละ ปัญญาพละ (ที.ปา. ๑๑/๓๑๑/๒๐๔)

อนึ่ง พระพุทธเจ้า ผู้ทรงแสดงธรรมกาย

ซึ่งเป็นบ่อเกิดแห่งรัตนะทั้งสิ้น

ชนทั้งหลายไม่สามารถจะให้กำเริบได้

ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

นารทพราหมณ์นั้น ชมเชยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

ด้วย ๓ คาถาเหล่านี้แล้ว ได้เดินไปข้างหน้า

ด้วยจิตที่เลื่อมใสและด้วยการชมเชยพระพุทธเจ้านั้น

ข้าพเจ้าจึงไม่ไปเกิดในทุคติเลย ตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

ในกัปที่ ๑๓๐ นับจากกัปนี้ไป

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสุมิตตะ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอัตถสันทัสสกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อัตถสันทัสสกเถราปทานที่ ๗ จบ