๓. เวทิการกเถราปทาน (๑๔๓)

[๑๔๕] |๑๔๕.๑๐| นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ ปิยทสฺสีนรุตฺตเม ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธเวทิมกาสหํ ฯ |๑๔๕.๑๑| มณีหิ ปริวาเรตฺวา อกาสิมหมุตฺตมํ เวทิกาย มหํ กตฺวา ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๑๔๕.๑๒| ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ มณึ ๑- ธาเรนฺติ อากาเส ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๔๕.๑๓| โสฬสิโต กปฺปสเต มณิปฺปภาสนามกา พตฺตึสาสึสุ ๒- ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. มณี ฯ ๒ ม. ฉตฺตึสาสึสุ ฯ |๑๔๕.๑๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวทิการโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เวทิการกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ