๔. กักการุปูชกเถราปทาน (๑๕๔)

[๑๕๖] |๑๕๖.๒๑| เทวปุตฺโต อหํ สนฺโต ปูชยึ สิขินายกํ กกฺการุปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ปนฺนรเส ว ตทาหุ ฯ |๑๕๖.๒๒| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๕๖.๒๓| อิโต จ นวเม กปฺเป ราชา สตฺตุตฺตโม อหุ สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๕๖.๒๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กกฺการุปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กกฺการุปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ