๒. กณเวรปุปผิยเถราปทาน (๑๖๒)

[๑๖๔] |๑๖๔.๗| สิทฺธตฺโถ นาม ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ ปุรกฺขโต สาวเกหิ นครํ ปฏิปชฺชถ ฯ |๑๖๔.๘| รญฺโญ อนฺเตปุเร อาสึ โคปโก อภิสมฺมโต ปาสาเท อุปวิฏฺโฐหํ อทฺทสํ โลกนายกํ ฯ |๑๖๔.๙| กณเวรํ คเหตฺวาน ภิกฺขุสงฺเฆ สโมกิรึ พุทฺธสฺส วิสุํ กตฺวาน ตโต ภิยฺโย สโมกิรึ ฯ |๑๖๔.๑๐| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ๑- ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๖๔.๑๑| สตฺตาสีติมฺหิโต กปฺเป จตุราสุํ มหิทฺธิกา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๖๔.๑๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กณเวรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กณเวรปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ