๔. จุลลปันถกเถราปทาน (๑๔)

๔. จูฬปันถกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระจูฬปันถกเถระ

(พระจูฬปันถกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้สมควรรับเครื่องบูชา พระองค์เสด็จหลีกออกจากหมู่คณะ

ไปอาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ ในครั้งนั้น

ครั้งนั้น แม้ข้าพเจ้าก็อยู่ในอาศรมใกล้ภูเขาหิมพานต์

ได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค ผู้มีความเพียรมาก

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ซึ่งเสด็จมาไม่นาน

ข้าพเจ้าถือร่มดอกไม้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค

ผู้องอาจกว่านรชน ข้าพเจ้าได้ทำอันตราย(รบกวนสมาธิ)

ต่อพระผู้มีพระภาคผู้กำลังเข้าสมาธิ

ข้าพเจ้าใช้มือทั้ง ๒ ประคองร่มดอกไม้แล้ว

ได้ถวายพระผู้มีพระภาค

พระผู้มีพระภาคมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระทรงรับแล้ว

เทวดาเหล่านั้นทั้งหมดมีใจยินดี

พากันเข้าไปยังป่าหิมพานต์ ส่งเสียงสาธุการว่า

พระผู้มีพระภาคผู้มีพระจักษุ จักทรงอนุโมทนา

ครั้นแล้ว เทวดาเหล่านั้น

ได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค ผู้สูงสุดแห่งนรชน

ขณะเมื่อข้าพเจ้ากั้นร่มดอกบัวชั้นดีเยี่ยมอยู่ในอากาศ

(พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระตรัสว่า)

เราจักพยากรณ์ดาบสผู้ที่ประคองร่มดอกบัวร้อยกลีบถวายเรา

ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว

ดาบสนี้จักครองเทวสมบัติ ๒๕ กัป

จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ ชาติ

เขาเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในกำเนิดใดๆ

คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

ในกำเนิดนั้นดอกบัวก็จักกั้นอยู่เบื้องบนเขาผู้นั่งหรือยืนอยู่กลางแจ้ง

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร

ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

เมื่อพระศาสดาทรงประกาศธรรมวินัยแล้ว

ดาบสนี้จักเกิดเป็นมนุษย์

เป็นผู้สูงสุดในการแปลงกายได้ดังใจนึก

จักมีชายหนุ่มสองพี่น้องชื่อว่าปันถกะ ทั้ง ๒ คน

ครั้นได้บรรลุประโยชน์อย่างสูงสุดแล้ว ๑-

จักทำให้ศาสนารุ่งเรือง

ข้าพเจ้านั้นอายุได้ ๑๘ ปี บวชเป็นบรรพชิต

ยังไม่สำเร็จคุณวิเศษในศาสนาของพระผู้มีพระภาคผู้ศากยบุตร

ข้าพเจ้าโง่เขลา เพราะเคยดูหมิ่นผู้อื่น

พระพี่ชายจึงขับไล่ข้าพเจ้าว่าจงกลับไปบ้านของตนเดี๋ยวนี้

ข้าพเจ้านั้นถูกขับไล่แล้วเสียใจ

ยืนอยู่ที่ซุ้มประตูสังฆาราม

หมดอาลัยในความเป็นสมณะ

ลำดับนั้น พระศาสดาได้เสด็จมายังสถานที่นั้น

ทรงลูบศีรษะข้าพเจ้า ทรงจูงแขนข้าพเจ้าพาเข้าสู่สังฆาราม

พระศาสดาได้ประทานผ้าสำหรับเช็ดเท้าให้ข้าพเจ้า

ด้วยความอนุเคราะห์แล้วตรัสว่า

เธอจงอธิษฐานผ้าสะอาดอย่างนี้

ข้าพเจ้าได้อธิษฐาน ณ ที่สมควร

ข้าพเจ้าใช้มือทั้ง ๒ จับผ้าผืนนั้นแล้วระลึกถึงดอกบัว

จิตของข้าพเจ้าก็น้อมไปในดอกบัวนั้น

ข้าพเจ้าจึงได้บรรลุอรหัตตผล

ข้าพเจ้าถึงความสำเร็จในการแปลงกายทั้งหลาย

ได้ดังใจนึกในที่ทุกสถาน

กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

@เชิงอรรถ :

@๑ ประโยชน์อย่างสูงสุด ในที่นี้หมายถึงพระนิพพาน (ขุ.อป.อ. ๑/๓๐๘/๒๘๐)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระจูฬปันถกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

จูฬปันถกเถราปทานที่ ๔ จบ