๗. เอกจินติกเถราปทาน (๑๘๗)

๗. เอกจินติกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเอกจินติกเถระ

(พระเอกจินติกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ในกาลใด เทวดาจะจุติจากหมู่เทวดาเพราะสิ้นอายุ

ในกาลนั้น เทวดาผู้พลอยยินดีย่อมเปล่งเสียง ๓ ประการว่า

ท่านผู้เจริญ ท่านจากที่นี้ จงไปสู่สุคติ

อยู่ร่วมกับมนุษย์ เป็นมนุษย์แล้ว

จงได้ศรัทธาที่ยอดเยี่ยมในพระสัทธรรม

ศรัทธาของท่านผู้ตั้งมั่น

เป็นศรัทธาที่หยั่งรากลงลึกดำรงมั่น

ไม่คลอนแคลนในพระสัทธรรม

ที่พระอริยะประกาศดีแล้วจนตลอดชีวิต

ท่านจงทำกุศลที่ไม่เบียดเบียน ไม่มีอุปธิ

ทางกาย ทางวาจา ทางใจ ให้มากเถิด

แต่นั้น ท่านสั่งสมบุญแล้ว

จงทำบุญนั้นให้มากด้วยการให้ทาน

จงแนะนำแม้สัตว์เหล่าอื่นให้ตั้งอยู่

ในพรหมจรรย์ ในพระสัทธรรมเถิด

ด้วยความอนุเคราะห์นี้ ในกาลใด เหล่าเทวดาผู้รู้

จึงพลอยยินดีกับเทวดา ผู้ซึ่งกำลังจุติว่า

นี่แน่ะเทวะ ขอท่านจงมาบ่อยๆ นะ

ในกาลนั้น เมื่อหมู่เทวดามาประชุมกัน

ข้าพเจ้าเกิดความสลดใจว่า ข้าพเจ้าจุติจากที่นี้แล้ว

จักไปสู่กำเนิดอะไรหนอ

ท่านสมณะผู้อบรมอินทรีย์แล้ว

รู้ความสลดใจของข้าพเจ้า

ประสงค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า

จึงมายังสำนักของข้าพเจ้า

ท่านมีนามว่าสุมนะเป็นสาวก

ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

พร่ำสอนอรรถธรรม ให้ข้าพเจ้าสลดใจ ในครั้งนั้น

ข้าพเจ้าได้ฟังคำของท่านแล้ว

ทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า

ได้ถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น

ข้าพเจ้านั้น ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว

ได้อุบัติในเทวโลกนั้นเอง

ไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเอกจินติกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกจินติกเถราปทานที่ ๗ จบ