๕. ปิลินทวัจฉเถราปทาน (๑๕)

๕. ปิลินทวัจฉเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระปิลินทวัจฉเถระ

(พระปิลินทวัจฉเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสุเมธะ

ผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์โลก ทรงเป็นบุคคลผู้เลิศ

เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดีได้ทำการบูชาพระสถูป

ในสมาคมนั้น พระขีณาสพเหล่าใดผู้ได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มาก

ข้าพเจ้าได้นิมนต์พระขีณาสพเหล่านั้นมา

แล้วทำสังฆภัตถวาย ณ สมาคมนั้น

ครั้งนั้น มีภิกษุอุปัฏฐากของพระผู้มีพระภาค

พระนามว่าสุเมธะ ภิกษุนั้นก็มีนามว่าสุเมธะ

ได้อนุโมทนา ในครั้งนั้น

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าได้เกิดในวิมาน

นางอัปสร ๘๖,๐๐๐ นาง รื่นรมย์กับข้าพเจ้า

นางอัปสรเหล่านั้น ประพฤติตามความต้องการ

ของข้าพเจ้าทุกอย่าง

ในทุกสมัย ข้าพเจ้าก็ได้ปกครองเทวดาเหล่าอื่น

นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

ในกัปที่ ๒๕ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าวรุณะ

มีโภชนาหารสะอาดในครั้งนั้น

มนุษย์เหล่านั้นไม่ต้องหว่านพืช ไม่ต้องนำไถไปนา

บริโภคข้าวสาลีที่ไม่ต้องหุงด้วยฟืน

ข้าพเจ้าครั้นครองราชสมบัติในอัตภาพนั้น

ได้ไปเกิดเป็นเทวดาอีก

แม้ในครั้งนั้น โภคสมบัติเช่นนี้ก็ได้บังเกิดแก่ข้าพเจ้า

สัตว์ทั้งปวงทั้งที่เป็นมิตรหรือมิใช่มิตร

ย่อมไม่เบียดเบียนข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าเป็นที่รักของสัตว์ทั้งปวง

นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการไล้ทาของหอม

ในภัทรกัปนี้ ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑ ชาติ

เป็นใหญ่กว่าชน เป็นผู้มีพลานุภาพมาก

ข้าพเจ้านั้น ตั้งมั่นในศีล ๕

ได้พาหมู่ชนจำนวนมากให้ถึงสุคติ

ได้เป็นที่รักของเทวดาทั้งหลาย

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปิลินทวัจฉเถราปทานที่ ๕ จบ