๙. เอกจาริยเถราปทาน

|๑๙๑.๕๑| ตาวตึเสสุ เทเวสุ มหาโฆโส ตทา อหุ พุทฺโธ จ โลเก นิพฺพาติ มยญฺจมฺห สราคิโน ฯ |๑๙๑.๕๒| เตสํ สํเวคชาตานํ โสกสลฺลสมงฺคินํ สพเลน อุปตฺถทฺโธ อคมํ พุทฺธสนฺติเก ฯ |๑๙๑.๕๓| มนฺทารวํ คเหตฺวาน สงฺคีติ ๑- อภินิมฺมิตํ ปรินิพฺพานกาลมฺหิ ๒- พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๙๑.๕๔| สพฺเพ เทวานุโมทึสุ อจฺฉราโย จ เม ตทา กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ |๑๙๑.๕๕| สฏฺฐิกปฺปสหสฺสมฺหิ อิโต โสฬส เต ชนา มหามลฺลชนา นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๙๑.๕๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. สํหิตํ ฯ ๒ ม. ปรินิพฺพุตกาลมฺหิ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกจาริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ