๑๐. ติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน (๑๙๐)

[๑๙๒] |๑๙๒.๕๗| อภิภุํ ๑- เถรํ ปนิชฺฌาม สพฺเพ สงฺคมฺม เต มยํ ๒- เตสํ นิชฺฌายมานานํ ปริฬาโห อชายถ ฯ |๑๙๒.๕๘| สุนนฺโท นาม นาเมน พุทฺธสฺส สาวโก ตทา ธมฺมทสฺสิสฺส มุนิโน อาคญฺฉิ มม สนฺติเก ฯ |๑๙๒.๕๙| เย เม ปฏฺฐจรา อาสุํ เต เม ปุปฺผํ อทุํ ตทา ตาหํ ปุปฺผํ คเหตฺวาน สาวเก อภิโรปยึ ฯ |๑๙๒.๖๐| โสหํ กาลํ กโต ตตฺถ ปุนาปิ อุปปชฺชหํ อฏฺฐารเส กปฺปสเต วินิปาตํ น คญฺฉหํ ฯ |๑๙๒.๖๑| เตรเสโต กปฺปสเต อฏฺฐาสุํ ธูมเกตุโน สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๙๒.๖๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติวณฺฏิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติวณฺฏิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อภิภูตํ ปนิชฺฌนฺติ ฯ ยุ. อภิภุํ โว ปนิชฺฌนฺติ ฯ ๒ ม. ... มมํ ฯ อุทฺทานํ กุฏชา ๑- พนฺธุชีวี จ โกตุมฺพริกหตฺถิโย อิสิมุคฺโค จ โพธิ จ เอกจินฺตี ติกณฺณิโก เอกจารี ติวณฺฏี จ คาถา สฏฺฐี ๒- ปกิตฺติตาติ ฯ กุฏชปุปฺผิยวคฺโค เอกูนวีสติโม ฯ ------------------