๓. ขัณฑผุลลิยเถราปทาน (๑๙๓)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๙๕ · บรรทัด ๔๘๕๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๙๕. ๓. ขณฺฑผุลฺลิยตฺเถราปทานวณฺณนา
ตติยตฺเถรสฺส อปทาเน ขณฺฑผุลฺลิยตฺเถโรติ เอตฺถ ขณฺฑนฺติ กฏฺฐานํ ชิณฺณตฺตา ฉินฺนภินฺนฏฺฐานํ, ผุลฺลนฺติ กฏฺฐานํ ชิณฺณฏฺฐาเน กณฺณกิต- มหิจฺฉตฺตกาทิปุปฺผนํ, ขณฺฑญฺจ ผุลฺลญฺจ ขณฺฑผุลฺลานิ, ขณฺฑผุลฺลานํ ปฏิสงฺขรณํ ๑- ปุนปฺปุนํ ถิรกรณนฺติ ขณฺฑผุลฺลปฏิสงฺขรณํ. อิมสฺส ปน เถรสฺส สมฺภารปูรณกาเล ผุสฺสสฺส ภควโต เจติเย ฉินฺนภินฺนฏฺฐาเน สุธาปิณฺฑํ มกฺเขตฺวา ถิรกรณํ ขณฺฑผุลฺลปฏิสงฺขรณํ นาม. ตสฺมา โส ขณฺฑผุลฺลิโย เถโรติ ปากโฏ อโหสิ. ตติยํ.
ขณฺฑผุลฺลิยตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด