๖. กิสลยปูชกเถราปทาน (๑๙๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๙๘ · บรรทัด ๔๘๙๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๙๘. ๖. กิสลยปูชกตฺเถราปทานวณฺณนา
[๒๘]
ฉฏฺเฐ นคเร ทฺวารวติยาติ มหาทฺวารวาตปานกวาฏผลกาหิ วติปาการฏฺฏาลโคปุรกทฺทโมทกปริขาหิ ๓- จ สมฺปนฺนํ นครนฺติ ทฺวารวตีนครํ, ทฺวารํ วติญฺจ ปธานํ กตฺวา นครสฺส อุปลกฺขิตตฺตา "ทฺวารวตี นครนฺ"ติ โวหรนฺตีติ นคเร ทฺวารวติยาติ วุตฺตํ. มาลาวจฺโฉ ปุปฺผาราโม มม อโหสีติ อตฺโถ.
@เชิงอรรถ: ๑ ปฏิสงฺขรณํ นาม (สพฺพตฺถ).
@๒ ฉ.ม. พทฺธจโร. ๓ สี. ปาการคฺคล....
[๓๑]
เต กิสลยาติ เต อโสกปลฺลวา. ฉฏฺฐํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด