๖. ราหุลเถราปทาน (๑๖)

๖. ราหุลเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระราหุลเถระ

(พระราหุลเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ข้าพเจ้าได้ปูลาดกระจกบนปราสาท ๗ ชั้น

ถวายแด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

พระผู้มีพระภาคมหามุนี

ผู้เป็นใหญ่แห่งเทวดาและมนุษย์ ทรงองอาจกว่านรชน

คับคั่งไปด้วยพระขีณาสพ ๑,๐๐๐ รูป

ได้เสด็จเข้าไปยังพระคันธกุฎี

พระศาสดาผู้ทรงเป็นเทพยิ่งกว่าเทพ

ทรงองอาจกว่านรชน ทรงยังพระคันธกุฎีให้รุ่งเรือง

ประทับยืนในท่ามกลางหมู่ภิกษุได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

เราจักพยากรณ์อุบาสกผู้ทำที่นอนนี้ให้โชติช่วงแล้ว

ดุจกระจกเงาที่ปูลาดไว้อย่างดี

ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

ปราสาททอง ปราสาทเงิน หรือปราสาทแก้วไพฑูรย์

อย่างใดอย่างหนึ่ง ที่น่าชอบใจ

จักบังเกิดแก่อุบาสกนั้น

อุบาสกนั้นจักเป็นจอมเทพ ครองเทวสมบัติ ๖๔ ชาติ

จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิติดต่อกัน ๑,๐๐๐ ชาติ

ในกัปที่ ๒๑ (นับจากกัปนี้ไป)

อุบาสกนั้นจักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าวิมละ

เป็นใหญ่มีชัยชนะในทวีปทั้ง ๔

มีกรุงนามว่าเรณุวดี

ยาว ๓๐๐ โยชน์ สี่เหลี่ยมจตุรัส

มีปราสาทชื่อว่าสุทัสสนะ วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตให้

ประกอบด้วยเรือนยอดอย่างดี

ประดับประดาด้วยรัตนะ ๗ ประการ

กรุงนั้นไม่สงัดจากเสียง ๑๐ ประการ ๑-

พลุกพล่านด้วยพวกวิทยาธร

จักเป็นดุจเมืองสุทัสสนะของเหล่าเทวดา

พอเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น กรุงนั้นก็เปล่งรัศมี

นครนั้นรุ่งเรืองเป็นนิตย์ แผ่ออกไป ๘ โยชน์ โดยรอบ

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร

ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

อุบาสกนั้นถูกกุศลมูลตักเตือนแล้วจักจุติจากสวรรค์ชั้นดุสิต

เกิดเป็นพระโอรสของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

ถ้าหากเขาจะพึงอยู่ครองเรือนก็จะพึงได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ

แต่ข้อที่เขาผู้คงที่ จะยินดีในการอยู่ครองเรือนนั้น

ไม่ใช่ฐานะที่จะเป็นได้ (เป็นไปไม่ได้)

เขาจักต้องออกจากเรือนไปบวช มีข้อวัตรอันดี

จักสำเร็จเป็นพระอรหันต์โดยนามว่าราหุล

พระราหุลเป็นผู้มีปัญญารักษาตน สมบูรณ์ด้วยศีล

ดุจนกต้อยตีวิดรักษาฟองไข่ ดุจจามรีรักษาขนหาง

พระมหามุนีได้ทรงเห็นเราแล้ว

@เชิงอรรถ :

@๑ เสียง ๑๐ ประการ ได้แก่ เสียงช้าง เสียงม้า เสียงรถ เสียงกลอง เสียงตะโพน เสียงพิณ เสียงขับร้อง

@เสียงกังสดาล เสียงประโคมดนตรี และเสียงว่า ‘ท่านทั้งหลายโปรดบริโภค ดื่ม เคี้ยวกิน’

@(ที.ม. (แปล) ๑๐/๒๔๑/๑๘๑)

ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น

ยินดีอยู่ในศาสนา

กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระราหุลเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ราหุลเถราปทานที่ ๖ จบ