๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน (๒๐๐)

๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระยูถิกปุปผิยเถระ

(พระยูถิกปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้ควรรับเครื่องบูชา ทรงมีจักษุ

เสด็จออกจากป่าใหญ่ ดำเนินไปยังวิหาร

ข้าพเจ้าใช้มือทั้ง ๒ ประคองดอกคัดเค้าชั้นดี

บูชาพระพุทธเจ้า

ผู้มีพระหทัยประกอบด้วยเมตตา ผู้คงที่

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น

ข้าพเจ้าเสวยสมบัติแล้ว

ไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

ในกัปที่ ๕๐ นับจากกัปนี้ไป

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าสมิตนันทนะ

เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระยูถิกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ยูถิกปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ

ตมาลปุปผิยวรรคที่ ๒๐ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ตมาลปุปผิยเถราปทาน ๒. ติณสันถารทายกเถราปทาน

๓. ขัณฑผุลลิยเถราปทาน ๔. อโสกปูชกเถราปทาน

๕. อังโกลกเถราปทาน ๖. กิสลยปูชกเถราปทาน

๗. ตินทุกทายกเถราปทาน ๘. คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน

๙. ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน ๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน

และมีคาถา ๕๘ คาถา

อนึ่ง รวมวรรคได้ ๑๐ วรรค คือ

๑. ภิกขทายิวรรค ๒. มหาปริวารวรรค

๓. เสเรยยวรรค ๔. โสภิตวรรค

๕. ฉัตตวรรค ๖. พันธุชีวกวรรค

๗. สุปาริจริยวรรค ๘. กุมุทวรรค

๙. กุฏชปุปผิยวรรค ๑๐. ตมาลปุปผิยวรรค

ท่านทำไว้ใน ๑๐ วรรคนี้มีคาถา ๖๖๖ คาถา

หมวด ๑๐ แห่งวรรคมีภิกขทายิวรรคเป็นต้น จบ

๑๐๐ เรื่อง หมวดที่ ๒ จบบริบูรณ์