๗. สลฬมาลิยเถราปทาน (๒๐๗)

[๒๐๙] |๒๐๙.๒๙| กณิการํว โชตนฺตํ นิสินฺนํ ปพฺพตนฺตเร โอภาเสนฺตํ ทิสา สพฺพา สิทฺธตฺถํ นรสารถึ ฯ |๒๐๙.๓๐| ธนุํ อเพชฺฌํ ๒- กตฺวาน อุสุํ สนฺธายหํ ๓- ตทา ปุปฺผํ สวณฺฏํ เฉตฺวาน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๒๐๙.๓๑| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๐๙.๓๒| เอกปญฺญาสิโต กปฺเป เอโก อาสิ ชุตินฺธโร สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อุทกํ ยมทาสหํ ฯ ยุ. อุทกํ ยํ ตทา อหํ ฯ ๒ ม. อทฺเวชฺฌํ ฯ ยุ. อเทชฺฌํ ฯ @ ๓ ม. สนฺนยฺหหํ ฯ |๒๐๙.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สลฬมาลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สลฬมาลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ