๑. อาลัมพนทายกเถราปทาน (๒๒๑)

[๒๒๓] |๒๒๓.๑| อตฺถทสฺสิสฺส ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน อาลมฺพนํ มยา ทินฺนํ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๒๒๓.๒| ธรณึ ปฏิปชฺชามิ วิปุลํ สาครปฺปรํ ๑- ปาเณสุ จ อิสฺสริยํ วตฺเตมิ วสุธาย จ ฯ |๒๒๓.๓| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๒๒๓.๔| อิโต เทฺวสฏฺฐิกปฺปมฺหิ ตโย อาสึสุ ขตฺติยา เอกาทสฺสิตนามา ๒- เต จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๒๒๓.๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อาลมฺพนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อาลมฺพนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ