ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๒. สีหาสนิวรรค
  8. /
  9. ๑๐. สุมังคลเถราปทาน (๒๐)

๑๐. สุมังคลเถราปทาน (๒๐)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๒ · บรรทัด ๑๔๕๗

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๑๐. สุมังคลเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสุมังคลเถระ

(พระสุมังคลเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๑๒๔]

ข้าพเจ้าประสงค์จะถวายเครื่องบูชาสักการะ

จึงให้จัดเตรียมโภชนาหาร

ยืนต้อนรับพราหมณ์ทั้งหลายอยู่ที่โรงกว้างใหญ่

[๑๒๕]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เห็นพระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระนามว่าปิยทัสสี ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่

ผู้ทรงแนะนำสัตว์โลกทั้งปวงโดยวิเศษ

ผู้เป็นพระสยัมภู ทรงเป็นบุคคลผู้เลิศ

[๑๒๖]

ผู้โชติช่วง มีหมู่สาวกห้อมล้อม

รุ่งเรืองดังดวงอาทิตย์เสด็จพุทธดำเนินไปที่ถนน

[๑๒๗]

ข้าพเจ้าจึงประคองอัญชลี ทำจิตของตนให้เลื่อมใส

ทูลนิมนต์ด้วยใจเท่านั้นว่า

ขอเชิญพระมหามุนีเสด็จมาเถิด

[๑๒๘]

พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก

ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว

ได้เสด็จมายังประตูเรือนของข้าพเจ้า

พร้อมกับพระขีณาสพ ๑,๐๐๐ รูป

[๑๒๙]

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย

ข้าพระองค์ขอนอบน้อมพระองค์

ข้าแต่พระองค์ผู้สูงสุดแห่งบุรุษ

ข้าพระองค์ขอนอบน้อมพระองค์

ขอเชิญเสด็จขึ้นปราสาท

ประทับนั่งบนอาสนะสูงสุดเถิด พระพุทธเจ้าข้า

[๑๓๐]

พระผู้มีพระภาคผู้ทรงฝึกพระองค์แล้ว มีบริวารที่ฝึกแล้ว

ทรงข้ามพ้นแล้ว ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย

เสด็จขึ้นปราสาทแล้ว ประทับนั่งบนอาสนะที่ประเสริฐ

[๑๓๑]

อามิสใดที่ข้าพเจ้าจัดเตรียมไว้ มีอยู่ในเรือนตน

ข้าพเจ้าเป็นผู้เลื่อมใสได้ถวายอามิสนั้น

แด่พระพุทธเจ้าด้วยมือทั้ง ๒ ของตน

[๑๓๒]

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี เกิดโสมนัส

จึงประนมมือ นอบน้อมพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดว่า

โอหนอ พระพุทธเจ้ายิ่งใหญ่จริงหนอ

[๑๓๓]

บรรดาพระอริยบุคคล ๘ ผู้นั่งฉันอยู่

มีพระขีณาสพจำนวนมาก นี้คืออานุภาพของพระองค์

ข้าพระองค์ขอถึงพระองค์ว่าเป็นสรณะ

[๑๓๔]

และพระผู้มีพระภาคพระนามว่าปิยทัสสี

ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุแล้วได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๑๓๕]

เราจักพยากรณ์ผู้ที่ได้นิมนต์พระสงฆ์ผู้ซื่อตรง

มีจิตมั่นคงและพระตถาคตสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ฉัน

ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

[๑๓๖]

ผู้นั้นจักครองเทวสมบัติ ๒๗ ชาติ

เขาจักพอใจกรรมของตน รื่นรมย์อยู่ในเทวโลก

[๑๓๗]

ผู้นั้นจักเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๘ ชาติ

จักเป็นพระเจ้าแผ่นดินครองแผ่นดิน ๕๐๐ ชาติ

[๑๓๘]

กิเลสทั้งหลายอันข้าพเจ้าเข้าไปยังป่าดงทึบ

ที่เสือโคร่งอาศัยอยู่ ตั้งความเพียร เผาได้แล้ว

[๑๓๙]

ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายภัตตาหาร

[๑๔๐]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสุมังคลเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สุมังคลเถราปทานที่ ๑๐ จบ

สีหาสนิยวรรคที่ ๒ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สีหาสนทายกเถราปทาน ๒. เอกถัมภิกเถราปทาน

๓. นันทเถราปทาน ๔. จูฬปันถกเถราปทาน

๕. ปิลินทวัจฉเถราปทาน ๖. ราหุลเถราปทาน

๗. อุปเสนวังคันตปุตตเถราปทาน ๘. รัฏฐปาลเถราปทาน

๙. โสปากเถราปทาน ๑๐. สุมังคลเถราปทาน

ในวรรคที่ ๒ มี ๑๐ เรื่องเท่านั้น

ในวรรคนี้ท่านประกาศคาถาไว้ ๑๓๘ คาถา

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๙. โสปากเถราปทาน (๑๙)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๒. สีหาสนิวรรคหัวข้อถัดไป๑. สุภูติเถราปทาน (๒๑)