๙. กุฏิทายกเถราปทาน (๒๕๙)

[๒๖๑] |๒๖๑.๓๓| วิปินํ จาริ สมฺพุทฺโธ รุกฺขมูเล วสิ ตทา ปณฺณสาลํ กริตฺวาน อทาสึ อปราชิเต ฯ |๒๖๑.๓๔| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปณฺณกุฏิกํ ททา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กุฏิทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๖๑.๓๕| อฏฺฐตึเส ๒- อิโต กปฺเป โสฬสาสึสุ ราชิโน สพฺพตฺถ อภิวสฺสีติ วุจฺจเร จกฺกวตฺติโน ฯ |๒๖๑.๓๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กุฏิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สทตฺถิโย ฯ ๒ ม. อฏฺฐวีเส ฯ