๑๐. ตรณิยเถราปทาน (๒๘๐)

|๒๘๒.๓๘| มหาปถมฺหิ วิสเม เสตุ การาปิตํ ๒- มยา ตรณตฺถาย โลกสฺส ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ฯ |๒๘๒.๓๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เสตุ ๓- การิตํ มยา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เสตุทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๘๒.๔๐| ปญฺจปญฺญาสิโต กปฺเป เอโก อาสึ สโมคโต ๔- สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๘๒.๔๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตรณิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ตรณิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. เอกปุณฺฑรีโก ฯ ๒ ม. ยุ. การาปิโต ฯ ๓ ม. โย เสตุ การิโต มยา ฯ @ ๔ ม. ยุ. สโมคโธ ฯ อุทฺทานํ โสวณฺณํ ติลมุฏฺฐิ จ จงฺโกฏกพฺภญฺชมญฺชลิ โปตฺถโก จิตมาลุโว เอกปุณฺฑริ เสตุนา เทฺวจตฺตาฬีส คาถาโย คณิตาโย วิภาวิหิ ฯ สุวณฺณพิพฺโพหนวคฺโค อฏฺฐวีสติโม ฯ เอกาทสมํ ภาณวารํ -------