พระสุตตันตปิฎก · ๒๙. ปรรณทายกวรรค

๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน (๒๘๕)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๘๗ · บรรทัด ๖๐๙๕

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๘๗] พระสยัมภูผู้ไม่แพ้อะไรๆ ท่านมีอินทรีย์ผ่องใสไม่ขุ่นมัว เข้าสมาธิอยู่ใน ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำนัมมทานที ในกาลนั้น เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้ไม่แพ้ อะไรๆ แล้ว เกิดเลื่อมใสโสมนัส ได้บูชาองค์พระสยัมภูด้วยดอกดีหมี ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการ บูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระมฆวปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ มฆวปุปผิยเถราปทาน. อุปัฏฐายิกเถราปทานที่ ๖ (๒๘๖) ว่าด้วยการบูชาด้วยการถวายคนอุปัฏฐาก

ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๘๗ หน้าที่ ๒๘๓ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๒๙. ปรรณทายกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org