๔. สัททสัญญกเถราปทาน (๒๙๔)

๒๙๖. ๔. สทฺทสญฺญกตฺเถราปทานวณฺณนา

[๑๗-๑๘] จตุตฺถาปทาเน อนุคฺคตมฺหิ อาทิจฺเจติ สูริเย อนุคฺคเต อนุฏฺฐิเต ปจฺจูสกาเลติ อตฺโถ. ปสาโท วิปุโล อหูติ โรคปีฬิตสฺส มยฺหํ จิตฺตปฺปสาโท วิปุโล อติเรโก พุทฺธานุสฺสรเณน อหุ อโหสิ. มเหสิโน พุทฺธเสฏฺฐสฺส โลกมฺหิ ปาตุภาโว ปากฏภาโว อโหสีติ สมฺพนฺโธ. โฆสมสฺโสสหํ ตตฺถาติ ตสฺมึ ปาตุภาเว สติ "อหํ คิลาโน พุทฺโธ อุปฺปนฺโน"ติ โฆสํ อสฺโสสึ. น จ ปสฺสามิ ตํ ชินนฺติ ตํ ชิตปญฺจมารํ สมฺมาสมฺพุทฺธํ น ปสฺสามิ, พาฬฺหคิลานตฺตา คนฺตฺวา ปสฺสิตุํ น สกฺโกมีติ อตฺโถ. มรณญฺจ อนุปฺปตฺโตติ มรณาสนฺนกาลํ อนุปฺปตฺโต, อาสนฺนมรโณ หุตฺวาติ อตฺโถ. พุทฺธสญฺญมนุสฺสรินฺติ พุทฺโธตินามํ อนุสฺสรึ, พุทฺธารมฺมณํ มนสิ อกาสินฺติ อตฺโถ.