๘. สรณคมนิยเถราปทาน (๒๙๘)

[๓๐๐] |๓๐๐.๓๖| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ อโหสึ ลุทฺทโก ตทา วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อุปสาลกนาโมหํ ฯ ๒ ม. ยุ. วนโมคาฬฺหํ ฯ ๓ ม. ยุ. โลกเชฏฺฐํ ฯ @ ๔ โป. ม. ยุ. วนฺทึ ฯ |๓๐๐.๓๗| อุปาสิตฺวาน สมฺพุทฺธํ เวยฺยาวจฺจมกาสหํ สรณญฺจ อุปาคญฺฉึ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๓๐๐.๓๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สรณํ อคญฺฉหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สรณาย ๑- อิทํ ผลํ ฯ |๓๐๐.๓๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สรณคมนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สรณคมนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ