๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน (๒๗)

|๒๙.๑๖๗| วิปสฺสิสฺส ภควโต โพธิยา ปาทมุตฺตเม ปุราณํ ปุฬินํ ฉฑฺเฑตฺวา ๑- สุทฺธํ ปุฬินมากิรึ ฯ |๒๙.๑๖๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุฬินมทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุฬินทานสฺสิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ปุราณปุฬินํ หิตฺวา ฯ |๒๙.๑๖๙| ติปญฺญาเส ๑- อิโต กปฺเป ราชา อาสึ ชนาภิภู ๒- มหาปุฬิโน นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๙.๑๗๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฬินปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุฬินปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ