๔. สัตตปทุมิยเถราปทาน (๓๑๔)

[๓๑๖] |๓๑๖.๑๔| นทีกูเล วสามหํ เนสาโท นาม พฺราหฺมโณ สตฺตปตฺเตหิ ปุปฺเผหิ สมฺมชฺชิตฺวาน อสฺสมํ ฯ |๓๑๖.๑๕| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สิทฺธตฺถํ โลกนายกํ ทิสฺวา วเนน ๑- คจฺฉนฺตํ หาโส เม อุปปชฺชถ ฯ |๓๑๖.๑๖| ปจฺจุคฺคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ อสฺสมํ อตินาเมตฺวา ชลชคฺเคหิ โอกิรึ ฯ |๓๑๖.๑๗| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๑๖.๑๘| อิโต เต สตฺตเม กปฺเป จตุโร ปาทปาวรา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๓๑๖.๑๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สตฺตปทุมิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. นเภน ฯ