ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๓. สุภูติวรรค
  8. /
  9. ๘. อุตติยเถราปทาน (๒๘)

๘. อุตติยเถราปทาน (๒๘)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๐ · บรรทัด ๑๘๑๒

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๘. อุตติยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระอุตติยเถระ

(พระอุตติยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๑๖๙]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเกิดเป็นจระเข้อาศัยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา

ข้าพเจ้าขวนขวายหาเหยื่อของตนจึงได้ไปยังท่าน้ำ

[๑๗๐]

สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคผู้เป็นพระสยัมภู

ผู้ทรงเป็นบุคคลผู้เลิศ พระนามว่าสิทธัตถะ

พระองค์ประสงค์จะเสด็จข้ามแม่น้ำ จึงเสด็จเข้ามายังท่าน้ำ

[๑๗๑]

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จมาถึงแล้ว

แม้ข้าพเจ้าก็เข้าไปถึงที่ท่าน้ำนั้น

ข้าพเจ้าเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วกราบทูลคำนี้ว่า

[๑๗๒]

ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียรมาก

ขอเชิญพระองค์เสด็จขึ้น(หลังข้าพระองค์)เถิด

ข้าพระองค์จักพาพระองค์ข้าม

นั้นเป็นวิสัยของบิดาและปู่ของข้าพระองค์

ข้าแต่พระมหามุนี ขอพระองค์ทรงอนุเคราะห์ด้วยเถิด

[๑๗๓]

พระผู้มีพระภาคผู้มหามุนี

ทรงสดับคำทูลเชิญของข้าพเจ้าแล้วเสด็จขึ้น(หลัง)

ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริงเบิกบาน

จึงพาพระผู้มีพระภาคผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกข้ามไป

[๑๗๔]

ที่ฝั่งแม่น้ำฝั่งโน้น พระผู้มีพระภาค

พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ทรงทำให้ข้าพเจ้าพอใจ ณ ที่นั้นว่า

ท่านจักได้บรรลุอมตธรรม

[๑๗๕]

ข้าพเจ้าจุติจากกายนั้นแล้วได้ไปเกิดยังเทวโลก

มีเหล่านางเทพอัปสรห้อมล้อม ได้เสวยทิพยสุข

[๑๗๖]

ข้าพเจ้าได้เป็นจอมเทพ ได้ครองเทวสมบัติ ๗ ชาติ

และได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน ๓ ชาติ

[๑๗๗]

ข้าพเจ้าประกอบวิเวกอยู่เนืองๆ

มีปัญญารักษาตนและสำรวมดีแล้ว

ทรงร่างกายซึ่งมีในภพสุดท้ายอยู่ในศาสนา

ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๑๗๘]

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้พาพระผู้มีพระภาคผู้องอาจกว่านรชนข้ามแล้ว

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการพาพระผู้มีพระภาคข้าม

[๑๗๙]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอุตติยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อุตติยเถราปทานที่ ๘ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน (๒๗)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๓. สุภูติวรรคหัวข้อถัดไป๙. เอกัญชลิกเถราปทาน (๒๙)