ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๓๔. คันโธทกวรรค
  8. /
  9. ๕. ผุสสิตกัมมิยเถราปทาน (๓๓๕)

๕. ผุสสิตกัมมิยเถราปทาน (๓๓๕)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๓๗ · บรรทัด ๖๙๓๙

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถา
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๕. ผุสิตกัมมิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระผุสิตกัมมิยเถระ

(พระผุสิตกัมมิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๓๘]

ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี

ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

พร้อมด้วยพระขีณาสพทั้งหลาย ประทับอยู่ ณ สังฆาราม

[๓๙]

พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีนั้น

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

เสด็จออกจากประตูอาราม ได้ประทับยืน

พร้อมด้วยพระขีณาสพ ๑๐๐,๐๐๐ องค์

[๔๐]

ข้าพเจ้านุ่งหนังสัตว์และห่มผ้าเปลือกไม้

ถือน้ำเจือดอกโกสุม เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๔๑]

ทำจิตของตนให้เลื่อมใส เกิดโสมนัส ประคองอัญชลี

ถือน้ำเจือดอกโกสุมไปประพรมพระพุทธเจ้า

[๔๒]

ด้วยกรรมนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงสรรเสริญกรรมของข้าพเจ้าแล้ว

ได้เสด็จไปตามพระประสงค์

[๔๓]

ข้าพเจ้าได้บูชาพระชินเจ้าด้วยน้ำซึ่งกำหนดได้ ๕,๐๐๐ หยด

ได้ครองเทวสมบัติเพราะน้ำ ๒,๕๐๐ หยด

[๔๔]

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเพราะน้ำ ๒,๕๐๐ หยด

ได้บรรลุอรหัตตผลด้วยกรรมที่เหลือ

[๔๕]

ในกาลที่ข้าพเจ้าเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ

ก็มีนามว่าผุสิตะ ในกาลที่ข้าพเจ้าเป็นท้าวเทวราช

คำว่า ผุสิตะ นั้นแล เป็นชื่อของข้าพเจ้า

[๔๖]

เมื่อข้าพเจ้าเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

หยดน้ำย่อมตกโดยรอบข้าพเจ้าข้างละหนึ่งวา

[๔๗]

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าเป็นผู้สิ้นอาสวะทั้งปวงแล้ว

นี้เป็นผลแห่งหยดน้ำ

[๔๘]

กายของข้าพเจ้ามีกลิ่นหอมฟุ้งไปเหมือนกลิ่นจันทน์

กลิ่นหอมที่ออกจากร่างกายของข้าพเจ้า

ฟุ้งไป ๒๕๐ ชั่วธนู

[๔๙]

ชนทั้งหลายสูดกลิ่นหอมอบอวล

ที่ประกอบด้วยบุญกรรมแล้ว

ย่อมรู้ได้ทันทีว่า พระเจ้าผุสิตะ เสด็จมา ณ ที่นี้

[๕๐]

กิ่งไม้ ใบไม้ ท่อนไม้ และแม้กระทั่งหญ้า

ทุกชนิด (ดังจะ) รู้ความดำริของข้าพเจ้า

ย่อมสำเร็จเป็นกลิ่นหอมทันที

[๕๑]

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ใช้ไม้จันทน์บูชาไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยหยดน้ำ

[๕๒]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระผุสิตกัมมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ผุสิตกัมมิยเถราปทานที่ ๕ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๔. เอกทุสสทายกเถราปทาน (๓๓๔)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๓๔. คันโธทกวรรคหัวข้อถัดไป๖. ปภังกรเถราปทาน (๓๓๖)