ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๓๔. คันโธทกวรรค
  8. /
  9. ๖. ปภังกรเถราปทาน (๓๓๖)

๖. ปภังกรเถราปทาน (๓๓๖)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๓๘ · บรรทัด ๖๙๖๗

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถา
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๖. ปภังกรเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระปภังกรเถระ

(พระปภังกรเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๕๓]

พระเจดีย์ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

มีอยู่ในป่าใหญ่ซึ่งพลุกพล่านด้วยเนื้อร้าย

[๕๔]

ใครๆ ไม่อาจจะไปกราบไหว้พระเจดีย์ได้

พระเจดีย์ถูกหญ้า ต้นไม้ และเถาวัลย์ปกคลุม จึงหักพังลง

[๕๕]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นคนทำการงานในป่า พร้อมบิดาและปู่

จึงได้เห็นพระสถูปหักพัง

รกไปด้วยหญ้าและเถาวัลย์ ในป่าใหญ่

[๕๖]

ครั้นได้เห็นพระสถูปของพระพุทธเจ้าแล้ว

ตั้งจิตเคารพไว้ว่า

พระสถูปนี้ของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด หักพังอยู่ในป่า

[๕๗]

พระสถูปไม่มีอะไรบังแดดฝน

ไม่(อยู่ในที่)เหมาะสมแก่คนที่รู้คุณและมิใช่คุณ

เรายังไม่ได้ทำความสะอาดพระสถูปของพระพุทธเจ้า

จะไม่ประกอบการงานอย่างอื่น

[๕๘]

ข้าพเจ้าแผ้วถางหญ้า ต้นไม้ และเถาวัลย์ที่พระเจดีย์เสร็จแล้ว

คุกเข่าไหว้ครบ ๘ ครั้งแล้วก็กลับไป

[๕๙]

ด้วยกุศลกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้แล้วนั้น

และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้

ข้าพเจ้าละร่างกายมนุษย์แล้ว

ได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๖๐]

วิมานทองที่บุญกรรมสร้างไว้อย่างดีในภพดาวดึงส์นั้น

สวยงาม สีเลื่อมประภัสสร สูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์

[๖๑]

ข้าพเจ้าได้ครองเทวสมบัติ ๓๐๐ ชาติ

และได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๕ ชาติ

[๖๒]

เมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่

ย่อมได้โภคสมบัติมาก

ข้าพเจ้าไม่มีความบกพร่องในโภคสมบัติ

นี้เป็นผลแห่งการแผ้วถาง

[๖๓]

เมื่อข้าพเจ้านั่งคานหามหรือขี่คอช้าง

ไปในป่าใหญ่ ไปยังทิศใดๆ

ในทิศนั้นๆ ป่าย่อมสำเร็จเป็นที่พึ่งได้

[๖๔]

ข้าพเจ้าประกอบด้วยบุญกรรมไม่พบเห็นตอหรือหนามเลย

บุญกรรมนำ(ตอหรือหนาม) ออกไปเอง

[๖๕]

โรคเรื้อน ฝี กลาก โรคลมบ้าหมู คุดทะราด

หิดเปื่อย และหิดด้าน ไม่มีแก่ข้าพเจ้า

นี้เป็นผลแห่งการแผ้วถาง

[๖๖]

เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า

ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก

ข้าพเจ้าไม่รู้สึกว่าจะมีต่อมฝี

หยาดน้ำเหลือง เกิดที่กายของข้าพเจ้าเลย

[๖๗]

เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า

ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก

ข้าพเจ้าได้เวียนว่ายตายเกิดอยู่ใน ๒ ภพ

คือในภพเทวดาหรือภพมนุษย์

[๖๘]

เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า

ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีผิวพรรณดังทองคำ

เป็นผู้มีรัศมีในที่ทั้งปวง

[๖๙]

เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า

ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก

สิ่งที่ไม่น่าชอบใจย่อมไม่มี

สิ่งที่น่าชอบใจย่อมผุดขึ้นรออยู่

[๗๐]

เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า

ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก

จิตของข้าพเจ้าเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์

มีอารมณ์เดียวตั้งมั่นด้วยดี

[๗๑]

เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า

ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก

ข้าพเจ้านั่งบนอาสนะเดียวก็ได้บรรลุอรหัตตผล

[๗๒]

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการแผ้วถาง

[๗๓]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปภังกรเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปภังกรเถราปทานที่ ๖ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๕. ผุสสิตกัมมิยเถราปทาน (๓๓๕)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๓๔. คันโธทกวรรคหัวข้อถัดไป๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน (๓๓๗)