ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๓๔. คันโธทกวรรค
  8. /
  9. ๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน (๓๓๗)

๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน (๓๓๗)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๓๙ · บรรทัด ๗๐๐๖

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถา
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระติณกุฏิทายกเถระ

(พระติณกุฏิทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๗๔]

ข้าพเจ้าเป็นคนรับจ้างทำงานของผู้อื่น

ขวนขวายในการงานของผู้อื่น

อาศัยอาหารของผู้อื่นเลี้ยงชีพ อยู่ในกรุงพันธุมดี

[๗๕]

ในครั้งนั้น ข้าพเจ้านั่งอยู่ในที่เร้นแล้ว คิดอย่างนี้ว่า

พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว

แต่การสร้างบุญกุศลของเรายังไม่มี

[๗๖]

บัดนี้ เป็นเวลาสมควรที่เราจะชำระคติ

ถึงเวลาของเราแล้ว การสัมผัสถูกต้องนรกเป็นทุกข์

แก่สัตว์ทั้งหลายผู้ไม่มีบุญเป็นแน่แท้

[๗๗]

ครั้นข้าพเจ้าคิดอย่างนี้แล้ว

จึงเข้าไปหาเจ้าของงาน

ขอหยุดงาน ๑ วันแล้วเข้าไปยังป่าใหญ่

[๗๘]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าขนหญ้า ไม้ และเถาวัลย์มาแล้ว

ตั้งไม้เป็น ๓ เส้า ได้สร้างเป็นกุฎีหญ้า

[๗๙]

ข้าพเจ้าได้มอบถวายกุฎีนั้นเพื่อประโยชน์แก่สงฆ์

แล้วกลับมาหาเจ้าของงานในวันนั้นนั่นเอง

[๘๐]

ด้วยกุศลกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้แล้วนั้น

ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

วิมานที่บุญกรรมเนรมิตสร้างไว้อย่างดี

เพื่อข้าพเจ้าในภพดาวดึงส์นั้น

[๘๑]

ปราสาท ๑๐๐ ชั้น สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู

สะพรั่งไปด้วยธง พราวไปด้วยแก้วมณีสีเขียว

และป้อม ๑๐๐,๐๐๐ ป้อม

ปรากฏในวิมานของข้าพเจ้า ๑-

[๘๒]

ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใดๆ

คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

ในกำเนิดนั้นๆ ปราสาท(ดังจะ)

รู้ความดำริของข้าพเจ้าผุดขึ้น

[๘๓]

ความกลัว ความครั่นคร้าม หรือขนลุกชูชัน

ย่อมไม่มีแก่ข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าไม่รู้สึกสะดุ้งหวาดเสียวเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๔]

ราชสีห์ เสือโคร่ง เสือเหลือง หมี หมาใน

และเสือดาว ทั้งหมดก็ละเว้นข้าพเจ้า

นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๕]

สัตว์เลื้อยคลาน ภูตผีปีศาจ งู กุมภัณฑ์

และผีเสื้อน้ำ แม้เหล่านั้น ก็ละเว้นข้าพเจ้า

นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๖]

ข้าพเจ้าระลึกไม่ได้ว่าจะได้เห็นความฝันอันชั่วช้า

สติของข้าพเจ้าตั้งมั่น

นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๗]

เพราะการถวายกุฎีหญ้านั้นแล

ข้าพเจ้าจึงได้เสวยสมบัติ

ได้กระทำให้แจ้งซึ่งธรรม

ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

@เชิงอรรถ :

@๑ ดูเทียบ ขุ.เถร.อ. ๑/๑๔๓/๑๖๔, ขุ.ชา.อ. ๔/๔๑/๖๗, มงฺคลตฺถ. ๑/๑๓๙/๑๕๘

[๘๘]

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๙]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระติณกุฏิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติณกุฏิทายกเถราปทานที่ ๗ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๖. ปภังกรเถราปทาน (๓๓๖)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๓๔. คันโธทกวรรคหัวข้อถัดไป๘. อุตตเรยยทายกเถราปทาน (๓๓๘)