ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๓๔. คันโธทกวรรค
  8. /
  9. ๑๐. อุกขิตตปทุมิยเถราปทาน (๓๔๐)

๑๐. อุกขิตตปทุมิยเถราปทาน (๓๔๐)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๔๒ · บรรทัด ๗๑๐๒

คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถา
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๓๔๒]

|๓๔๒.๑๓๐| นคเร หํสวติยา อโหสึ มาลิโก ตทา โอคาเหตฺวา ปทุมสรํ สตฺตปตฺเต ๑- โอจินามหํ ฯ |๓๔๒.๑๓๑| ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน สพฺพธมฺมาน ปารคู สห สตสหสฺเสหิ สนฺตจิตฺเตหิ ตาทิภิ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สพฺพตฺถ สตปตฺตนฺติ ทิสฺสติ ฯ |๓๔๒.๑๓๒| ขีณาสเวหิ สุทฺเธหิ ฉฬภิญฺเญหิ ฌายิภิ มม วุฑฺฒึ สมเนฺวสํ อาคญฺฉิ ปุริสุตฺตโม ๑- ฯ |๓๔๒.๑๓๓| ทิสฺวานหํ เทวเทวํ สยมฺภุํ โลกนายกํ วณฺเฏ เฉตฺวา สตฺตปตฺตํ อุกฺขิปึ อมฺพเร ตทา ฯ |๓๔๒.๑๓๔| ยทิ พุทฺโธ ตุวํ ธีร โลกเชฏฺโฐ นราสโภ สยํ คนฺตฺวา สตฺตปตฺโต มตฺถเก ธารยนฺตุ เต ฯ |๓๔๒.๑๓๕| อธิฏฺฐหิ มหาวีโร โลกเชฏฺโฐ นราสโภ พุทฺธสฺส อานุภาเวน มตฺถเก ธารยึสุ เต ฯ |๓๔๒.๑๓๖| เตน กมฺเมน สุกเตน เจตนาปณิธีหิ จ ชหิตฺวา มานุสํ เทหํ ตาวตึสํ อคจฺฉหํ ฯ |๓๔๒.๑๓๗| ตตฺถ เม สุกตํ พฺยมฺหํ สตฺตปตฺตนฺติ วุจฺจติ สฏฺฐิโยชนมุพฺพิทฺธํ ตึสโยชนวิตฺถตํ ฯ |๓๔๒.๑๓๘| สหสฺสกฺขตฺตุํ เทวินฺโท เทวรชฺชมการยึ ปญฺจสตฺตติกฺขตฺตุญฺจ จกฺกวตฺติ อโหสหํ ฯ |๓๔๒.๑๓๙| ปเทสรชฺชํ วิปุลํ คณนาโต อสงฺขยํ อนุโภมิ สกํ กมฺมํ ปุพฺเพ สุกตมตฺตโน ฯ |๓๔๒.๑๔๐| เตเนเวกปทุเมน อนุโภตฺวาน สมฺปทา โคตมสฺส ภควโต ธมฺมํ สจฺฉิกรึ อหํ ฯ |๓๔๒.๑๔๑| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. -- มม สนฺติกํ ฯ |๓๔๒.๑๔๒| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เอกปทุมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๔๒.๑๔๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุกฺขิตฺตปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อุกฺขิตฺตปทุมิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ คนฺโธทกํ ปูชนี จ ปุนฺนาคํ เอกทุสฺสิกา ผุสฺสิโต จ ปภงฺกโร กุฏิโท อุตฺตรียโก ฯ สวนํ เอกปทุมิ คาถาโย สพฺพปิณฺฑิตา เอกคาถาสตญฺเจว จตุตาฬีสเมว จ ฯ คนฺโธทกวคฺโค จตุตฺตึโส ฯ ---------

เทียบฉบับ · ต่างกัน ๔ แห่ง

ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๔๒ หน้าที่ ๔๒๖ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๙. ธรรมสวนิยเถราปทาน (๓๓๙)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๓๔. คันโธทกวรรคหัวข้อถัดไป๑. เอกปทุมิยเถราปทาน (๓๔๑)