ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๓๕. เอกปทุมวรรค
  8. /
  9. ๑. เอกปทุมิยเถราปทาน (๓๔๑)

๑. เอกปทุมิยเถราปทาน (๓๔๑)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๔๓ · บรรทัด ๗๑๓๙

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถา
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๓๕. เอกปทุมวรรค

หมวดว่าด้วยพระเอกปทุมะเป็นต้น

๑. เอกปทุมิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเอกปทุมิยเถระ

(พระเอกปทุมิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๑]

พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงถึงความสำเร็จแห่งธรรมทั้งปวง

ทรงทำให้แจ้งภพน้อยภพใหญ่

ทรงช่วยประชุมชนจำนวนมากให้ข้ามพ้น(วัฏสงสาร)

[๒]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นพญาหงส์

ประเสริฐกว่านกทั้งหลาย

บินโผลงยังสระน้ำแล้วเล่นอยู่อย่างสำราญใจ

[๓]

ขณะนั้น พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

เสด็จเหาะมาเหนือสระน้ำ

[๔]

ข้าพเจ้าได้เห็นพระผู้มีพระภาคผู้สยัมภู

ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

จึงหักดอกบัวหลวงซึ่งน่ารื่นรมย์ใจที่ก้านแล้ว

[๕]

ข้าพเจ้ามีใจผ่องใสใช้จะงอยปากคาบโยนขึ้นไปในท้องฟ้า

ได้บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

[๖]

พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก

ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับยืนอยู่ในอากาศ

ได้ทรงทำอนุโมทนาว่า

[๗]

ด้วยดอกปทุมดอกเดียวนี้

และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น

ท่านจะไม่ตกวินิบาตนรกเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๘]

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ครั้นตรัสอย่างนี้ ทรงสรรเสริญกรรมของข้าพเจ้าแล้ว

ได้เสด็จไปตามพระประสงค์

[๙]

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๑๐]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเอกปทุมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกปทุมิยเถราปทานที่ ๑ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๑๐. อุกขิตตปทุมิยเถราปทาน (๓๔๐)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๓๕. เอกปทุมวรรคหัวข้อถัดไป๒. ตีณุปลมาลิยเถราปทาน (๓๔๒)