ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๔. กุณฑธานวรรค
  8. /
  9. ๑. กุณฑธานเถราปทาน (๓๑)

๑. กุณฑธานเถราปทาน (๓๑)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๓ · บรรทัด ๑๘๗๓

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๔. กุณฑธานวรรค

หมวดว่าด้วยเรื่องพระกุณฑธานะเป็นต้น

๑. กุณฑธานเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระกุณฑธานเถระ

(พระกุณฑธานเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๑]

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส

มีใจยินดีได้บำรุงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ทรงเป็นพระสยัมภู เป็นบุคคลผู้เลิศ

เสด็จหลีกเร้น ๑- อยู่ ๗ วัน

[๒]

ข้าพเจ้ารู้เวลาที่พระองค์จะเสด็จออกจากสมาบัติ

จึงได้ถือกล้วยหวีใหญ่เข้าไปถวาย

แด่พระผู้มีพระภาคผู้เป็นมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระ

[๓]

พระผู้มีพระภาคผู้เป็นสัพพัญญู

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เป็นมหามุนี

เมื่อจะทำจิตของข้าพเจ้าให้เลื่อมใส จึงทรงรับแล้วเสวย

[๔]

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบด้วยนายเกวียนผู้ยอดเยี่ยม

เสวยแล้วประทับนั่งบนอาสนะของพระองค์

ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๕]

เหล่ายักษ์ที่ประชุมกันอยู่ที่ภูเขานี้

และคณะภูตในป่าทั้งหมดจงฟังคำของเรา

[๖]

เราจักพยากรณ์ผู้ที่บำรุงพระพุทธเจ้า

ผู้เป็นดังพญาเนื้อชาติไกรสร

ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

@เชิงอรรถ :

@๑ เสด็จหลีกเล้น หมายถึงอยู่โดยการเข้านิโรธสมาบัติ (ขุ.อป.อ. ๒/๑/๖๒)

[๗]

ผู้นั้นจักเป็นเทวราช ๑๑ ชาติ

และจักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ ชาติ

[๘]

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร

ทรงสมภพในราชกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

[๙]

ผู้นั้นจักด่าสมณะทั้งหลายผู้มีศีล ผู้ไม่มีอาสวะ

จักได้การขนานนามเพราะวิบากแห่งบาปกรรม

[๑๐]

เขาจักมีนามว่ากุณฑธานะ

เป็นสาวกของพระศาสดาพระองค์นั้น

เป็นธรรมทายาท เป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต

[๑๑]

ข้าพเจ้าขวนขวายวิเวกอยู่เนืองๆ

มีปกติเข้าฌาน ยินดีในฌาน

ให้พระศาสดาทรงพอพระทัยแล้ว

อยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

[๑๒]

พระผู้มีพระภาคชินเจ้ามีเหล่าสาวกแวดล้อม

มีหมู่ภิกษุห้อมล้อม ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุแล้ว

ทรงให้ข้าพเจ้าจับสลาก

[๑๓]

ข้าพเจ้าห่มผ้าเฉวียงบ่า

อภิวาทพระศาสดาผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

เมื่อภิกษุทั้งหลายกล่าวอยู่ได้จับสลากเป็นครั้งแรก

ต่อพระพักตร์ของพระผู้มีพระภาคผู้ประเสริฐ

[๑๔]

ด้วยกรรมนั้น พระผู้มีพระภาค

ทรงทำหมื่นจักรวาลให้หวั่นไหว

ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุ

ทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งอันเลิศ

[๑๕]

ข้าพเจ้ามีความเพียรสำหรับนำพาธุระ

เป็นความเพียรที่นำมาซึ่งธรรมเป็นแดนเกษมจากโยคะ

ข้าพเจ้าทรงร่างกายซึ่งมีในภพสุดท้าย

อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๑๖]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระกุณฑธานเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

กุณฑธานเถราปทานที่ ๑ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๑๐. โขมทายกเถราปทาน (๓๐)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๔. กุณฑธานวรรคหัวข้อถัดไป๒. สาคตเถราปทาน (๓๒)