๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน (๓๖๐)

|๓๖๒.๓๗| ติสฺโส นามาสิ สมฺพุทฺโธ วิหาสิ ปวเน ๑- ตทา ตุสิตาหิ อิธาคนฺตฺวา ปิณฺฑปาตํ อทาสหํ ฯ |๓๖๒.๓๘| สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา ติสฺสํ นาม มหายสํ สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ตุสิตํ อคมาสหํ ฯ |๓๖๒.๓๙| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปิณฺฑปาตสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๖๒.๔๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิณฺฑปาติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปิณฺฑปาติกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ สทฺทสญฺญี ยวสิโก กึสุโกรณฺฑปุปฺผิโย อาลมฺพนมฺพยาคู จ ปุฏกวจฺฉทายโก สรณํ ปิณฺฑปาโต จ คาถา ตาฬีสเมว จ ฯ สทฺทสญฺญิกวคฺโค ฉตฺตึโส ฯ --------- @เชิงอรรถ: ๑ ม. วิปิเน ฯ