ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๔. กุณฑธานวรรค
  8. /
  9. ๒. สาคตเถราปทาน (๓๒)

๒. สาคตเถราปทาน (๓๒)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๔ · บรรทัด ๑๙๐๕

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๒. สาคตเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสาคตเถระ

(พระสาคตเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๑๗]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เป็นพราหมณ์มีนามว่าโสภิตะ

ห้อมล้อมด้วยศิษย์ของตนได้ไปยังอาราม

[๑๘]

ในสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคทรงเป็นผู้สูงสุดแห่งบุรุษ

มีหมู่ภิกษุห้อมล้อม เสด็จออกจากประตูอารามแล้วประทับยืนอยู่

[๑๙]

ข้าพเจ้าได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ผู้ฝึกพระองค์แล้วมีหมู่ภิกษุผู้ฝึกตนห้อมล้อมแล้ว

จึงทำจิตของตนให้เลื่อมใส

ชมเชยพระผู้มีพระภาคทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกว่า

[๒๐]

ต้นไม้ทุกชนิดนั้นขึ้นงอกงามบนแผ่นดินได้ ฉันใด

สัตว์ทั้งหลายผู้มีความรู้ ก็ฉันนั้น

ย่อมงอกงามในศาสนาของพระชินเจ้า

[๒๑]

แม้พระองค์ทรงเป็นสัพพัญญู

เปรียบด้วยนายเกวียนทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ทรงชักนำชนจำนวนมากออกจากทางผิดแล้วตรัสบอกทางถูก ๑-

[๒๒]

ทรงฝึกพระองค์แล้ว มีหมู่ภิกษุผู้ฝึกตนห้อมล้อมแล้ว

มีปกติเข้าฌาน มีหมู่ภิกษุห้อมล้อมผู้ยินดีในฌาน

มีความเพียร ห้อมล้อมด้วยผู้มีจิตเด็ดเดี่ยว

สงบระงับ ผู้คงที่

[๒๓]

พระองค์ประดับด้วยสาวกบริษัท

ทรงงดงามด้วยพระญาณที่เกิดจากบุญ

พระองค์มีพระรัศมีพวยพุ่งดังดวงอาทิตย์อุทัย ฉะนั้น

[๒๔]

พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ทอดพระเนตรเห็นข้าพเจ้าผู้มีจิตเลื่อมใสแล้ว

ประทับยืนอยู่ในท่ามกลางหมู่ภิกษุได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๒๕]

พราหมณ์ใดเกิดความร่าเริงแล้วสรรเสริญเรา

พราหมณ์นั้นจักรื่นรมย์ในเทวโลก ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๒๖]

เขาถูกกุศลมูลตักเตือนแล้วจุติจากสวรรค์ชั้นดุสิต

จักบวชในศาสนาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

[๒๗]

ครั้นบวชในศาสนาแล้วจักได้ความยินดีและความร่าเริง

มีนามว่าสาคตะ เป็นสาวกของพระศาสดา”

[๒๘]

ข้าพเจ้าครั้นบวชแล้ว เว้นกายทุจริต

ละวจีทุจริต ชำระอาชีวะให้บริสุทธิ์

[๒๙]

ข้าพเจ้าอยู่อย่างนี้ เป็นผู้ฉลาดในเตโชธาตุ (ธาตุไฟ)

กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว อยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

@เชิงอรรถ :

@๑ ทางถูก ในที่นี้หมายถึงอุบายเครื่องบรรลุนิพพานซึ่งเป็นทางของสัตบุรุษ (ขุ.อป.อ. ๒/๒๑/๖๓)

[๓๐]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสาคตเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สาคตเถราปทานที่ ๒ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๑. กุณฑธานเถราปทาน (๓๑)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๔. กุณฑธานวรรคหัวข้อถัดไป๓. มหากัจจายนเถราปทาน (๓๓)