๕. อังโกลปุปผิยเถราปทาน (๓๖๕)

[๓๖๗] |๓๖๗.๑๖| ปทุโม นาม สมฺพุทฺโธ จิตฺตกูเฏ วสี ตทา ทิสฺวาน ตมหํ พุทฺธํ สยมฺภุํ อุปคญฺฉหํ ๑- ฯ |๓๖๗.๑๗| องฺโกลํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา โอจินิตฺวานหํ ตทา อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ ปูเชสึ ปทุมํ ชินํ ฯ |๓๖๗.๑๘| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ๒- ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อปราชิตํ ฯ ๒ ม. ยุ. ... ปุปฺผมภิปูชยึ ฯ |๓๖๗.๑๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา องฺโกลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ องฺโกลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ