๖. กทัมพปุปผิยเถราปทาน (๓๖๖)

[๓๖๘] |๓๖๘.๒๐| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ ทฺวตฺตึสวรลกฺขณํ ฯ |๓๖๘.๒๑| นิสชฺช ปาสาทวเร อทฺทสํ โลกนายกํ กทมฺพปุปฺผํ ปคฺคยฺห วิปสฺสึ อภิปูชยึ ฯ |๓๖๘.๒๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ๑- ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๖๘.๒๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กทมฺพปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กทมฺพปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ... พุทฺธมภิปูชยึ ฯ