๑. โพธิวันทกเถราปทาน (๓๗๑)

|๓๗๓.๑| ปาฏลึ ชลิตํ ๑- ทิสฺวา ปาทปํ ธรณีรุหํ เอกํสํ อญฺชลึ กตฺวา อวนฺทึ ปาฏลึ อหํ ฯ |๓๗๓.๒| อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ครุํ กตฺวาน มานสํ อนฺโตสุทฺธํ พหิสุทฺธํ สุวิมุตฺตํ อนาสวํ ฯ |๓๗๓.๓| วิปสฺสึ โลกมหิตํ กรุณาญาณสาครํ สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ อวนฺทึ ปาฏลึ อหํ ฯ |๓๗๓.๔| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ โพธิมภิวนฺทิหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ |๓๗๓.๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิวนฺทโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โพธิวนฺทกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. หริตํ ฯ