๖. อธิมุตตกเถราปทาน (๓๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๘ · บรรทัด ๒๐๓๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๓๘] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เป็นอุดมบุคคลเสด็จนิพพานแล้ว เรามีจิตเลื่อมใส นิมนต์ภิกษุสงฆ์ เราทำมณฑปด้วยอ้อยแล้ว นิมนต์ สังฆรัตนะ ผู้ซื่อตรง มีจิตตั้งมั่นเป็นสงฆ์ผู้อุดม ให้ฉันอ้อย เราเข้าถึง กำเนิดใดๆ คือความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ ในกำเนิดนั้นๆ เราย่อม ครอบงำสัตว์ทั้งปวง นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม ในกัลปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ ให้ทานใดในเวลานั้น ด้วยผลแห่งทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล แห่งการถวายอ้อย คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราได้ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านอธิมุตตกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อธิมุตตกเถราปทาน. ---------- ลสุณทายกเถราปทานที่ ๗ (๓๗) ว่าด้วยผลแห่งการถวายกระเทียม
ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๘ หน้าที่ ๙๕ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๔. กุณฑธานวรรค
- ๑. กุณฑธานเถราปทาน (๓๑)ข้อ ๓๓ · บรรทัด ๑๘๗๓
- ๒. สาคตเถราปทาน (๓๒)ข้อ ๓๔ · บรรทัด ๑๙๐๕
- ๓. มหากัจจายนเถราปทาน (๓๓)ข้อ ๓๕ · บรรทัด ๑๙๓๔
- ๔. กาฬุทายีเถราปทาน (๓๔)ข้อ ๓๖ · บรรทัด ๑๙๖๖
- ๕. โมฆราชเถราปทาน (๓๕)ข้อ ๓๗ · บรรทัด ๑๙๙๗
- ๗. ลสุณทายกเถราปทาน (๓๗)ข้อ ๓๙ · บรรทัด ๒๐๔๙
- ๘. อายาตทายกเถราปทาน (๓๘)ข้อ ๔๐ · บรรทัด ๒๐๖๓
- ๙. ธรรมจักกิกเถราปทาน (๓๙)ข้อ ๔๑ · บรรทัด ๒๐๘๒
- ๑๐. กัปปรุกขิยเถราปทาน (๔๐)ข้อ ๔๒ · บรรทัด ๒๐๙๘