๘. ธชทายกเถราปทาน (๕๘)

๘. ธชทายกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระธชทายกเถระ

(พระธชทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง เบิกบาน

ได้ยกธงขึ้นปักไว้ที่โคนต้นโพธิ์

ซึ่งเป็นต้นไม้ประเสริฐของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ข้าพเจ้าเก็บใบโพธิ์ที่หล่นนำไปทิ้งภายนอก

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้หมดจดทั้งภายในทั้งภายนอก

ผู้หลุดพ้นดีแล้ว หาอาสวะมิได้

ข้าพเจ้าได้ไหว้ต้นโพธิ์ที่ประเสริฐ

เหมือนได้อภิวาท พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เฉพาะพระพักตร์

ผู้เป็นพระศาสดาประทับยืนในท่ามกลางหมู่ภิกษุ

ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

ด้วยการถวายธงและด้วยการบำรุงทั้ง ๒ อย่างนี้

เขาจะไม่ไปเกิดยังทุคติตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

จักเสวยทิพยสมบัติมิใช่น้อยในหมู่เทวดา

และเขาจักได้เป็นพระราชาในแว่นแคว้นหลายร้อยชาติ

จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าอุคคตะ

เขาครั้นเสวยสมบัติแล้ว ถูกกุศลมูลตักเตือน

จักยินดียิ่งในศาสนาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

ข้าพเจ้ามีจิตเด็ดเดี่ยวเพื่อบำเพ็ญเพียร

สงบระงับ ไม่มีอุปธิ ทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้าย

อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๑,๐๕๑ (นับจากกัปนี้ไป)

ได้เป็นกษัตริย์หลายพระองค์ มีพระนามว่าอุคคตะ

ในกัปที่ ๑,๑๕๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ได้เป็นกษัตริย์หลายชาติมีพระนามว่าเขมะ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔

วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระธชทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ธชทายกเถราปทานที่ ๘ จบ