๑. สกจิตตนิยเถราปทาน (๖๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๖๓ · บรรทัด ๒๖๒๙
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๖๓] เราได้เห็นป่าชัฏใหญ่สงัดเสียง ปราศจากอันตราย เป็นที่อยู่อาศัยของ พวกฤาษี ดังกับจะรับเครื่องบูชา เราจึงเอาไม้ไผ่มาทำเป็นสถูป แล้ว เกลี่ย (โปรย) ดอกไม้ต่างๆ ได้ไหว้พระสถูป ดุจถวายบังคมพระสัม พุทธเจ้า ซึ่งยังทรงพระชนม์อยู่เฉพาะพระพักตร์ เราได้เป็นพระราชา สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในแว่นแคว้นปรารภด้วยกรรม ของตน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราโปรยดอกไม้ใด ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา ในกัลปที่ ๘๐ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มียศอนันต์ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสกจิตตนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สกจิตตนิยเถราปทาน. อาโปปุปผิยเถราปทานที่ ๒ (๖๒) ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกไม้บูชา
ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๖๓ หน้าที่ ๑๒๔ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๗. สกจิตตนิยวรรค
- ๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน (๖๒)ข้อ ๖๔ · บรรทัด ๒๖๔๕
- ๓. ปัจจาคมนิยเถราปทาน (๖๓)ข้อ ๖๕ · บรรทัด ๒๖๖๑
- ๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน (๖๔)ข้อ ๖๖ · บรรทัด ๒๖๗๗
- ๕. ภิสทายกเถราปทาน (๖๕)ข้อ ๖๗ · บรรทัด ๒๖๙๗
- ๖. สุจินติตเถราปทาน (๖๖)ข้อ ๖๘ · บรรทัด ๒๗๑๕
- ๗. วัตถทายกเถราปทาน (๖๗)ข้อ ๖๙ · บรรทัด ๒๗๓๓
- ๘. อัมพทายกเถราปทาน (๖๘)ข้อ ๗๐ · บรรทัด ๒๗๔๙
- ๙. สุมนเถราปทาน (๖๙)ข้อ ๗๑ · บรรทัด ๒๗๖๙
- ๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐)ข้อ ๗๒ · บรรทัด ๒๗๘๓