๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน (๖๒)

๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระอาโปปุปผิยเถระ

(พระอาโปปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิขี

เสด็จออกจากวิหาร แล้วเสด็จขึ้นที่จงกรม

เมื่อประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบท

ข้าพเจ้ารู้พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

พระนามว่าสิขี ผู้คงที่แล้ว

จึงจับดอกไม้ต่างๆ โยนขึ้นไปในอากาศ

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์

ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะและความแพ้ได้แล้ว ๑-

บรรลุฐานะที่ไม่หวั่นไหว ๒-

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้

@เชิงอรรถ :

@๑ ความชนะ ในที่นี้หมายถึงทิพยสมบัติและมนุษยสมบัติ (ขุ.อป.อ. ๒/๙/๑๐๗)

@ความแพ้ ในที่นี้หมายถึงทุกข์ในอบาย ๔ (ขุ.อป.อ. ๒/๙/๑๐๗)

@๒ ฐานะที่ไม่หวั่นไหว ในที่นี้หมายถึงพระนิพพาน (ขุ.อป.อ. ๒/๙/๑๐๗)

ในกัปที่ ๒๐ นับจากกัปนี้ไป

ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าสุเมธะ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอาโปปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อาโปปุปผิยเถราปทานที่ ๒ จบ