๘. อัมพทายกเถราปทาน (๖๘)

๘. อัมพทายกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระอัมพทายกเถระ

(พระอัมพทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอโนมทัสสี

ผู้ไม่มีอุปธิ ประทับนั่งอยู่ระหว่างภูเขา

ได้ทรงแผ่เมตตาไปในสัตว์โลกหาประมาณมิได้

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นวานร อยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ที่สูงสุด

ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้มีพระคุณอันยิ่งไม่ต่ำทราม

จึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า

เวลานั้น ต้นมะม่วงกำลังเผล็ดผล

มีอยู่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์

ข้าพเจ้าได้ไปเก็บผลมะม่วงสุกจากต้นมะม่วงนั้นมาถวายพร้อมน้ำผึ้ง

พระพุทธเจ้าผู้มหามุนีพระนามว่าอโนมทัสสี

ทรงพยากรณ์การถวายนั้นของข้าพเจ้าว่า

ด้วยการถวายน้ำผึ้งและน้ำมะม่วงทั้ง ๒ นี้

ผู้นี้จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ๕๗ กัป

ในกัปทั้งหลายที่เหลือ จักเวียนว่ายตายเกิดสลับกันไป

เมื่อความเจริญเต็มที่แล้ว เขาทำบาปกรรมให้สิ้นไปแล้ว

จักไม่ไปตกวินิบาตนรก เผากิเลสให้มอดไหม้ไปได้

ข้าพเจ้าเป็นผู้ที่พระผู้มีพระภาค

ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ทรงฝึกแล้ว

ด้วยการฝึกอย่างสูงสุด ข้าพเจ้าผู้ละความชนะ ๑-

และความแพ้ได้แล้ว ๒- บรรลุฐานะที่ไม่หวั่นไหว

ในกัปที่ ๑๗๗ (นับจากกัปนี้ไป)

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๔ ชาติ

มีพระนามว่าอัมพัฏฐชัย มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอัมพทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อัมพทายกเถราปทานที่ ๘ จบ

๙. สุมนเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสุมนเถระ

(พระสุมนเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นช่างดอกไม้ มีนามว่าสุมนะ

ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส

ผู้สมควรรับเครื่องบูชาของชาวโลก

จึงใช้มือทั้ง ๒ ประคองดอกมะลิชั้นดี

บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก

ด้วยการบูชาด้วยดอกไม้นี้

และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น

@เชิงอรรถ :

@๑ ดูเชิงอรรถข้อ ๙ หน้า ๒๐๓ ในเล่มนี้

@๒ ดูเชิงอรรถข้อ ๙ หน้า ๒๐๓ ในเล่มนี้