๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐)

๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระปุปผจังโกฏิยเถระ

(พระปุปผจังโกฏิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้ประเสริฐ

ทรงเป็นดุจราชสีห์ ตัวไม่ครั่นคร้าม

ดุจพญาครุฑเลิศกว่านกทั้งหลาย

ดุจพญาเสือโคร่งตัวองอาจ ดุจพญาไกรสรมีชาติสูง

พระองค์ผู้เป็นที่พึ่งของทั้ง ๓ โลก ไม่ทรงหวั่นไหว

ไม่ทรงพ่ายแพ้เลิศกว่าบรรดาสมณะ

ประทับนั่งมีหมู่ภิกษุห้อมล้อม

ข้าพระองค์นำดอกอังกาบชั้นดีใส่ไว้ในผอบ

ได้บูชาพระพุทธเจ้าประเสริฐที่สุดด้วยทั้งผอบใหญ่นั่นเอง

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์

ทรงองอาจกว่านรชน

ข้าพระองค์ละความชนะและความแพ้ได้แล้ว ๑-

บรรลุฐานะที่ไม่หวั่นไหว ๒- ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๓๐ ถ้วน (นับจากกัปนี้ไป)

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ ชาติ

มีพระนามว่าเทวภูติ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปุปผจังโกฏิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปุปผจังโกฏิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ

สกจิตตนิยวรรคที่ ๗ จบบริบูรณ์

@เชิงอรรถ :

@๑ ดูเชิงอรรถข้อ ๙ หน้า ๒๐๓ ในเล่มนี้

@๒ ดูเชิงอรรถข้อ ๙ หน้า ๒๐๓ ในเล่มนี้

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สกจิตตนิยเถราปทาน ๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน

๓. ปัจจาคมนิยเถราปทาน ๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน

๕. ภิสทายกเถราปทาน ๖. สุจินติตเถราปทาน

๗. วัตถทายกเถราปทาน ๘. อัมพทายกเถราปทาน

๙. สุมนเถราปทาน ๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน

คาถาอันแสดงอรรถที่ท่านกล่าวไว้แล้วนับได้ ๗๑ คาถา ฉะนี้แล